Chris

Heerhugowaard. Jong of oud, allemaal hebben we wel eens genoten van het voeren van kar- pers, de vanwege de schaarste aan goede visvijvers iets minder populaire tegenhanger van het eendjes voeren. Indrukwekken- de ruggen met dito vinnen kol- kend tussen de toegeworpen korsten brood. Glazige visseno- gen die het wateroppervlak af- speuren naar drijvende boter- hammen die smakkend en slur- pend in de opengesperde tande- loze monden gezogen kunnen worden. Als de bodem van de broodzak jammerlijk bereikt is verdwijnen de brons met grijsblauwe vissen in de anonimiteit van de donkere dieptes. De toe- schouwers worden achtergela- ten in een staat van slechts langzaam afnemende ver- voering. Geen wonder dat wij wester- lingen niet de enige zijn die iets met karpers hebben. In Japan is het houden van troetelkarpers al eeuwenlang een populaire bezigheid. Geïnspireerd door het zenboeddhisme werden elementen uit de bestaande natuur -boompjes, rotsen en vissen - omgevormd tot esthetische wonderen bedoeld om een meditatief gemoed op te wekken. Tegenwoordig verovert de Ja- panse kleurkarper ook de tuin- vijvers van ons land. In Heerhu- gowaard wonen twee echtelie- den die hun hart verloren heb- ben aan de koikarper. Roelf en Ank Oosting zijn al doende zelfs visgenezer en verpleger	geworden. Ze runnen in hun woning aan het Dione- plantsoen 10 het vishospitaal Anrokoi. "Koi is het Japanse woord voor karper: Officieel heet deze vis Nishikigoi", laat Roelf me weten in zijn door twee flinke visvijvers in beslag genomen tuin. In het water zwemmen naast koi zeelten en steuren rond. "In de bergachtige streek waar hun oorspong ligt en waar ze nu nog steeds gekweekt worden is het 's winters zeer koud. Naast de nodige rijst bestond de wintervoorraad ook uit karpers die in waterbassins onder het huis in leven gehouden werden. Bijzondere kleurvariaties zijn al doende waarschijnlijk apart gezet en zo zijn de kleurkarpers - de koi - ontstaan. Eerst alleen geschubde exemplaren. Maar na kruising met de bij ons in- heemse spiegel- of lederkarper - door de eerste Europese han- delsvaarders gebracht - werden ook schubloze kleurkarpers populair" We lopen naar de rand van de grootste vijver. De goudkleurige, witte, oranje- witte en oranje-zwart met witte koi snellen hoge hekgolven trekkend op de gestalte van hun baas af: "Ank en ik waren altijd al vissenliefhebbers zo hadden we goudvissen en een tropisch aquarium. Maar toen we zeven jaar geleden dit huis kochten was dat inclusief een flinke vijver. Aanleiding voor de aanschaf van de eerste koikarpers." "Een gulden of vijfentwintig meen ik dat de allereerste vis	kostte, al een heel bedrag von- den we toen. Er zijn na die tijd wel duurdere bijgekomen en er zijn zoals je waarschijnlijk wel weet zeer dure koi. Wat ons be- treft echter zit de waarde meer in het gevoel- de band - die je met zo'n vis hebt. Roelf steekt zijn open hand onder de waterspiegel, een veel op onze Hollandse karpers lij- kende vis zwemt er met de buik op. De vissenhouder duwt de imposante karper weg. Een spelletje dat de twee klaarblij- kelijk nimmer vermoeit. "Dit is Chuck, een chagoi een oervorm van de koi. Hij heeft een klein gebrek maar is voor ons toch goud waard juist vanwege het contact dat we met hem heb- ben." "Goed, de hobby groeide en vanwege mijn technische ach- tergrond begon ik me bezig te houden met waterfiltering en waterkwaliteitsverbetering van vijvers. En doordat er ook ziektes als parasieten en kieuw- en huidwormen optraden be- gonnen we door studie en veel lezen daar ook expert in te wor- den. Naast onze vaste banen zijn we elke vrije minuut in touw om vissen te genezen. Het- zij bij de mensen thuis ofwel als transport mogelijk is hier in huis. Ook verkopen we naast filterinstallatie, waterverbeteraars en voer echte Japanse koi, want alhoewel Israëlische en Europese koi ook goed aangeschreven staan blijven dat voor ons de enige echte mooie vissen."